حق الناس

رفاقتی عاشقانه از دیروز تا همیشهبنده علی سلطانی، خادم بیتالزهرا و دوست حاج قاسم عزیز هستم. البته حاج قاسم با تمام ملت ایران رفیق بود. سال ۶۱ از نزدیک با سردار آشنا شدم. آن زمان یک جوان پانزده، شانزده ساله بودم که به جبهه اعزام شدم و در تدارکات لشکر ثارالله(ع) فعالیت داشتیم. خدا به ما توفیق داد و چهل و یک سال قبل، در عملیات بیتالمقدس و آزادسازی خرمشهر به عنوان یک تدارکاتچی در جبهه حضور پیدا کردم. کار اصلی بنده از سال ۱۳۶۵ قبل از عملیات کربلای چهار شروع شد. آن زمان دانشجو بودم. حاج قاسم تعدادی از دانشجوها را برای کار تخصصی میخواستند. من هم سابقه حضور در جبهه به عنوان بسیجی را داشتم. خداوند هم این توفیق را به بنده داد که جزو نیروهای موشکی حاجی باشم. به مدت چهل و پنج روز برای آموزش موشک به هویزه رفتیم. تقریبا پانزده نفر بودیم که از طرف قاسم سلیمانی انتخاب شده بودیم. آشنایی و رفاقت ما از آنجا شروع شد و تا به امروز ادامه داشت.حاج قاسم به ما گفت: «بچهها! شما دانشجو هستید و میتوانید کارهای خوبی انجام دهید. باید از شما بیشتر استفاده شود.» این همان روحیه و رفتاری بود که حاجی برای جذب افراد و نیروها داشت. خلاصه ما را انتخاب کردند و ما هم این توفیق را داشتیم که در کنارشان باشیم. توفیقی حاصل شد که بنده جزو ادوات باشم. در جنگ اینطور بود که بچهها به چند دسته تقسیم شدند. ما خاک پای آنها هم نبودیم؛ ولی میگفتند: «شما تحصیلکرده هستید و برای گراگیری و برای نقشهخوانی بهتر میتوانید کمک کنید و بهینهتر از شما استفاده میشود.» برای همین حاج قاسم تعدادی از بچهها که دانشجو بودند و تحصیلات داشتند را برای کارهای تخصصی انتخاب کردند. بنده آن زمان دانشجوی مقطع کاردانی بازرگانی بودم. غیرت مک حق الناس...